БІЛІМ — ҚҰРАЛ СЕКІЛДІ...
Білім – жарық. Бірақ әр жарық адамды құтқара ма? Адам көп кітап көтеріп, ұзақ мәтіндерді жаттап, әдемі сөздер айтуы мүмкін, бірақ жүрегі Алладан алыс болуы да мүмкін.
Хазіреті Имам Әбу Хамид әл-Ғазали жүректі өзгертпейтін білімнен сақтандырған. Егер білім жанды тазаламаса, ол адамға пайда емес, керісінше өзіне қарсы дәлел болып қалады.
Ықылассыз білім тәкаппарлық тудырады, көзге көрінуді жақсы көруге үйретеді, адамды өзгеден жоғары көруге итермелейді. Ақыл ақпаратқа толы болып, ал жүректе құрмет пен қорқыныш болмаса — тепе-теңдік бұзылады.
Хазіреті Имам Ғазали ең әуелі адам өз нәпсісін, өз кемшіліктерін тануы керек дейді. Өзін таныған адам әлсіздігін біледі, ал әлсіздігін білген жан Раббысының алдында кішіпейіл болады. Бірақ білімді біреуді жеңу үшін, айтысу үшін немесе мақтау есту үшін іздесе — ол тәкаппарлыққа апаратын баспалдаққа айналады.
Адам білгенімен амал етпесе, ғалым болса да Алладан алыс болуы мүмкін.
Шынайы білім — жүректе құрмет оятып, кішіпейілділікті арттырып, адамды Аллаға жасырын да, ашық та жақындататын білім.
Қауіп аз білуде емес, жүрегі бұзылған күйде көп білім иесі болуда.
Білім — құрал секілді: не жүрегіңді тазартады, не ішкі бұзылғаныңды әшкерелейді. Сондықтан өзіңнен сұра: менің білімім мені кішіпейілдікке апара ма, әлде өзімшілдікке ме?
Жүрек дұрыс болса — білім пайда береді.
Жүрек бұзылса — білім зиянға айналады. Құтылу жолы дәл осы жерден басталады.
Хазіреті Имам Ғазали( қ.с.)
